บทที่ 373 เจ้าจะทำอะไรก็เชิญเลย

ในตอนนั้น เขาถือว่าเป็นบุคคลที่โดดเด่นในหมู่ขุนนางแห่งหนานเจียง ไม่เพียงแต่มีความสามารถทั้งด้านการทหารและวิชาการ แต่ยังมาจากครอบครัวที่มีชื่อเสียงและเป็นที่ชื่นชอบของหญิงสาวขุนนางมากมาย

ในเวลานั้น ผู้คนเรียกเขาอย่างเคารพว่า "คุณชายหน้าใส เซ่าซิน"

แต่เขากลับสนใจเพี

บทที่ 374 ข้าจะบอกที่อยู่ของโม่ฉิง

โม่จิ่วเย่เปิดจุกขวดอย่างรวดเร็ว แล้วค่อยๆ เทยาลงบนแผลที่ขาของซือเมิ่ง

เพียงไม่กี่วินาที แผลของซือเมิ่งก็เริ่มเน่าเปื่อยต่อหน้าต่อตาเขาเอง

แผลที่เคยเชื่อมด้วยเนื้อและผิวหนัง ค่อยๆ กลายเป็นหลุมลึกที่เต็มไปด้วยเลือด

เลือดและหนองไหลออกมาจากแผล ทำให้ซือเมิ่งรู้สึก

บทที่ 375 พ่อและพี่ชายของข้าอยู่ที่ไหนกันแน่?**

หลังจากที่โม่จิ่วเย่พูดจบ เขาก็หยิบอาหารที่พี่ห้าซื้อมาจากในเมืองเมื่อสองวันก่อนออกมา ซึ่งในนั้นมีเกลือที่พวกเขาใช้ปรุงอาหารระหว่างการเดินทาง

เขากำเกลือไว้ในมือ แล้วบีบมันอย่างแรง จนเกลือที่เคยเป็นเม็ดทรายละเอียดกลายเป็นผง

จากนั้นโม่จิ่วเย่ก็โปรยเก