บทที่ 231 ต้องให้พวกเขารู้จักรสชาติการถูกหลอก

เฮ่อจือหรั่นยิ้มอย่างมีเล่ห์นัย “ข้าอยู่ที่นี่”

ชายชราตระกูลฉุยเห็นว่าคนที่ตอบกลับเป็นหญิงสาวอายุน้อย รู้สึกเหมือนถูกหลอก “ข้ารู้ว่าเจ้าเป็นคนตระกูลโม่ แต่เรื่องซื้อที่ดินใหญ่โตเช่นนี้ เจ้าตัดสินใจได้หรือ?”

เฮ่อจือหรั่นยิ้มเยาะในใจ แต่ก็ไม่อารมณ์จะมาต

บทที่ 232 ข้าจะรอท่านอ๋องหนานรุ่ยและพระสนมเต๋อที่นี่

เวลานี้แม้จะเป็นฤดูหนาว อากาศในภาคตะวันตกเฉียงเหนือหนาวเย็น แต่ยังไม่ถึงขั้นที่พื้นดินแข็งตัว การเปิดที่ดินรกร้างจึงไม่ใช่เรื่องยาก

เมื่อได้ยินว่ามีค่าจ้าง ชาวบ้านตระกูลเจ๋อและโจวที่ไม่ขี้เกียจต่างยินดีมาทำงานหาเงิน

ค่าจ้างไม่คิดตามวัน ทำมากได้มา

บทที่ 233 เผ็ดมากจนฟิน

เฮ่อจือหรั่นกำลังเล่นกับฟ่านถวนเอ๋อร์ เมื่อได้ยินเสียงก็รีบออกจากบ้านแล้วตามพี่สะใภ้ห้าไปยังหลังบ้าน

บนแผ่นหินที่นั่นมีการวางกระต่ายที่ถลกหนังไว้เรียบร้อยแล้วสิบตัว และหนังกระต่ายสีขาวนวลก็ถูกแขวนไว้บนราวไม้ไผ่โดยพี่ชายห้า

ขั้นตอนนี้ไม่มีอะไรผิด เธอรู้วิธีการถนอมหนังกระต่าย