บทที่ 232 ข้าจะรอท่านอ๋องหนานรุ่ยและพระสนมเต๋อที่นี่

เวลานี้แม้จะเป็นฤดูหนาว อากาศในภาคตะวันตกเฉียงเหนือหนาวเย็น แต่ยังไม่ถึงขั้นที่พื้นดินแข็งตัว การเปิดที่ดินรกร้างจึงไม่ใช่เรื่องยาก

เมื่อได้ยินว่ามีค่าจ้าง ชาวบ้านตระกูลเจ๋อและโจวที่ไม่ขี้เกียจต่างยินดีมาทำงานหาเงิน

ค่าจ้างไม่คิดตามวัน ทำมากได้มา

บทที่ 233 เผ็ดมากจนฟิน

เฮ่อจือหรั่นกำลังเล่นกับฟ่านถวนเอ๋อร์ เมื่อได้ยินเสียงก็รีบออกจากบ้านแล้วตามพี่สะใภ้ห้าไปยังหลังบ้าน

บนแผ่นหินที่นั่นมีการวางกระต่ายที่ถลกหนังไว้เรียบร้อยแล้วสิบตัว และหนังกระต่ายสีขาวนวลก็ถูกแขวนไว้บนราวไม้ไผ่โดยพี่ชายห้า

ขั้นตอนนี้ไม่มีอะไรผิด เธอรู้วิธีการถนอมหนังกระต่าย

บทที่ 234 ง่ายต่อการเข้าใจและสง่างาม

บ้านที่อยู่ใกล้กันมากในสมัยโบราณและไม่ได้กันเสียงทำให้เฮ่อจือหรั่นกลัวว่าจะมีเสียงดังจนเช้าวันรุ่งขึ้นจะถูกคนในบ้านล้อเลียน เธอจึงรีบพาโม่จิ่วเย่ เข้าไปในพื้นที่ส่วนตัว

เมื่อเธอคิดถึงกลิ่นน้ำมันที่ติดตัวอยู่ เธอก็รีบเข้าไปในห้องน้ำอีกครั้งเพื่อทำความสะอาด

โม่