บทที่ 21 เก็บสมุนไพร

โม่จิ่วเย่เคยสงสัยอยู่หนหนึ่งว่านางไม่ใช่เฮ่อจือหรั่นตัวจริง

แต่เมื่อสักครู่มองเห็นเหตุการณ์ที่พ่อตากับแม่ยายมาส่งลา เขาสามารถสรุปได้ว่า นี่ก็คือลูกสาวคนโตของตระกูลเฮ่อที่แท้จริง

ตอนที่โม่จิ่วเย่ครุ่นคิดวนเวียนไปมาหลายรอบ เฮ่อจือหรั่นก็เริ่มตรวจหาอยู่ท่ามกลางพุ่มหญ้าอย่างระมัดร

บทที่ 22 หลี่โหรวเอ๋อร์

ถึงแม้นางรู้ว่าที่เผิงวั่งโดนคือพิษของงูทับสมิงคลา แต่ก่อนหน้าที่ไม่แน่ใจเต็มร้อยว่าสามารถรักษาได้ นางยังรู้จักคำนึงถึงส่วนได้ส่วนเสีย

นั่งยองๆ ลงข้างตัวของเผิงวั่ง เฮ่อจือหรั่นเลิกหนังตาเขาขึ้นตรวจดูก่อน จากนั้นจับชีพจรของเขา สุดท้ายตรวจสอบบาดแผลบนขาดู

ดูจากอาการตอนนี้ของเผ

บทที่ 23 ถอนพิษยังเหลือขั้นสุดท้ายอีก

เฮ่อจือหรั่นเช็ดพลางบีบเลือดที่มีพิษออกไป จัดการเลือดพิษออกไปพอสมควรแล้ว ค่อยทำความสะอาดบาดแผลอีก

จัดการทุกอย่างนี้เสร็จ เฮ่อจือหรั่นถึงหันหน้ามองทางหลี่โหรวเอ๋อร์

“นำยาที่เคี้ยวเมื่อครู่ทาตรงบาดแผล”

หลี่โหรวเอ๋อร์ยังยืนเหม่อลอยอยู่ตรงนั้น ราวกับไม่ได้ยินคำพูดข