บทที่ 19 นี่ถึงเป็นลักษณะที่ผู้หญิงตระกูลโม่พึงมี

โม่หานเยว่เบิกดวงตาโตมองฮูหยินเฒ่าโม่ หน้าตาไม่อยากเชื่อเต็มที่

“ท่านแม่ ข้ามีเงินอะไรที่ไหนเล่า?”

“ไม่มีเงินมีอะไรก็กินอันนั้น” ฮูหยินเฒ่าโม่ไม่ใช่ไม่รักลูกสาว เพียงแค่ ตอนที่นางออกมาจากจวนตระกูลโม่ ตั๋วเงินที่ซ่อนบนตัวถูกค้นไปแล้ว ตอนนี้นางไม่มีเง

บทที่ 20 งูทับสมิงคลา

ทั้งสองฝ่ายต่างไม่ยอมอ่อนข้อให้กันแบบนี้ ไม่มีผู้ใดลงมือก่อน

เฮ่อจือหรั่นไม่ได้ลงมือ และไม่ใช่ว่ากลัวทหารพวกนี้ แต่ว่านางไม่อยากทำเรื่องราวใหญ่โต

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเส้นทางข้างหน้ายังอีกยาวไกล เพราะเรื่องเล็กแค่นี้ก็ลงไม้ลงมือ ไม่มีผลดีอะไรต่อตระกูลโม่

ส่วนทหารที่ไม่ได้วางอาวุธล

บทที่ 21 เก็บสมุนไพร

โม่จิ่วเย่เคยสงสัยอยู่หนหนึ่งว่านางไม่ใช่เฮ่อจือหรั่นตัวจริง

แต่เมื่อสักครู่มองเห็นเหตุการณ์ที่พ่อตากับแม่ยายมาส่งลา เขาสามารถสรุปได้ว่า นี่ก็คือลูกสาวคนโตของตระกูลเฮ่อที่แท้จริง

ตอนที่โม่จิ่วเย่ครุ่นคิดวนเวียนไปมาหลายรอบ เฮ่อจือหรั่นก็เริ่มตรวจหาอยู่ท่ามกลางพุ่มหญ้าอย่างระมัดร