บทที่ 18 ขอทานกลุ่มหนึ่งโดยสมบูรณ์แบบ

นางเลียนแบบบทในละครโทรทัศน์ของชาติก่อน พูดปลอบใจเสียงเบาๆ

“ท่านแม่ ข้าเพียงแค่ถูกเนรเทศ ไม่ใช่ถูกส่งไปตาย ท่านอย่าได้เสียใจ”

เฮ่อจือหรั่นไม่พูดแบบนี้ยังดีเสียกว่า มองเห็นลูกสาวรู้ประสามากว่าเมื่อก่อน หลิงเสวี่ยเยี่ยนยิ่งร้องไห้หนักกว่าเดิม

ถึงแม้เฮ่อยวนหมิงไม่ไ

บทที่ 19 นี่ถึงเป็นลักษณะที่ผู้หญิงตระกูลโม่พึงมี

โม่หานเยว่เบิกดวงตาโตมองฮูหยินเฒ่าโม่ หน้าตาไม่อยากเชื่อเต็มที่

“ท่านแม่ ข้ามีเงินอะไรที่ไหนเล่า?”

“ไม่มีเงินมีอะไรก็กินอันนั้น” ฮูหยินเฒ่าโม่ไม่ใช่ไม่รักลูกสาว เพียงแค่ ตอนที่นางออกมาจากจวนตระกูลโม่ ตั๋วเงินที่ซ่อนบนตัวถูกค้นไปแล้ว ตอนนี้นางไม่มีเง

บทที่ 20 งูทับสมิงคลา

ทั้งสองฝ่ายต่างไม่ยอมอ่อนข้อให้กันแบบนี้ ไม่มีผู้ใดลงมือก่อน

เฮ่อจือหรั่นไม่ได้ลงมือ และไม่ใช่ว่ากลัวทหารพวกนี้ แต่ว่านางไม่อยากทำเรื่องราวใหญ่โต

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเส้นทางข้างหน้ายังอีกยาวไกล เพราะเรื่องเล็กแค่นี้ก็ลงไม้ลงมือ ไม่มีผลดีอะไรต่อตระกูลโม่

ส่วนทหารที่ไม่ได้วางอาวุธล