ตอน 17
เนรเทศ อุ้มรักหมอเทวดาจวนกั๋วกง
ให้เวลาเจ้าหนึ่งก้านธูป เร็วเข้าหน่อย
เฮ่อจือหรั่นระมัดระวังจนเคยชินแล้ว ไม่ว่าไปที่ไหน จะสำรวจดูรอบก่อนรอบหนึ่ง
พอสำรวจรอบนี้ไม่มีอะไรมาก
นางพบว่าในสายตาของนักโทษเหล่านั้นส่วนมากที่มองคนตระกูลโม่มาพร้อมความเป็นปรปักษ์
เพื่อยืนยันว่าตนเองไม่ได้ตาฝาดมองผิดไป เฮ่อจือหรั่นลูบๆ ระหว่างคิ้วแล
ตอน 18
ขอทานกลุ่มหนึ่งโดยสมบูรณ์แบบ
นางเลียนแบบบทในละครโทรทัศน์ของชาติก่อน พูดปลอบใจเสียงเบาๆ
“ท่านแม่ ข้าเพียงแค่ถูกเนรเทศ ไม่ใช่ถูกส่งไปตาย ท่านอย่าได้เสียใจ”
เฮ่อจือหรั่นไม่พูดแบบนี้ยังดีเสียกว่า มองเห็นลูกสาวรู้ประสามากว่าเมื่อก่อน หลิงเสวี่ยเยี่ยนยิ่งร้องไห้หนักกว่าเดิม
ถึงแม้เฮ่อยวนหมิงไม
ตอน 19
นี่ถึงเป็นลักษณะที่ผู้หญิงตระกูลโม่พึงมี
โม่หานเยว่เบิกดวงตาโตมองฮูหยินเฒ่าโม่ หน้าตาไม่อยากเชื่อเต็มที่
“ท่านแม่ ข้ามีเงินอะไรที่ไหนเล่า?”
“ไม่มีเงินมีอะไรก็กินอันนั้น” ฮูหยินเฒ่าโม่ไม่ใช่ไม่รักลูกสาว เพียงแค่ ตอนที่นางออกมาจากจวนตระกูลโม่ ตั๋วเงินที่ซ่อนบนตัวถูกค้นไปแล้ว ตอนนี้นางไม่มี