บทที่467

“คุณช่างโอหังนะ”

ฝ่ายตรงข้ามทั้งพูดอยู่ ทั้งทะลุผ่านเปลวไฟ เดินมายังเนี่ยเฟิง

รูปร่างของเขาสูงใหญ่บึกบึน,ใหญ่ล่ำแข็งแรงมากๆ อีกทั้งล้วนสักลายทั้งตัว ดูแล้วไม่ค่อยเหมือนคนประเภทเดียวกันกับพวกเขา

โดยจิตใต้สำนึกหมิงอี๋หานจับชายเสื้อเนี่ยเฟิงอย่างแน่น ประเด็นหลักคือผู้ชายที่อยู่ต่อหน้าคนนี้ดูแล

บทที่468

ชั่วพริบตาเดียวหม่างซือรู้สึกว่าตนเองเหมือนเผชิญหน้ากับศัตรูตัวฉกาจ เขาเลียริมฝีปากที่แห้งๆเลียแล้วเลียอีก พูดว่า “ครู ท่านจะไปนานขนาดไหนเหรอ?”

เนี่ยเฟิงจ้องมองไปยังชั้นสูงสุดอย่างเย็นชา “ถ้าเร็วล่ะก็ สิบนาที ถ้าช้าน่าจะเป็นยี่สิบนาที”

หม่างซือ: …….

เยี่ยมมาก ก็มีแต่เนี่ยเฟิงที่กล้าพูดคำพูด

บทที่469

โชคดีที่มีชั้นเรือชูชีพชั้นนี้ แม้ว่าจะระเบิดแล้ว แต่ว่าก็มีเรือไม่กี่ลำที่เสียหาย

เนี่ยเฟิงปล่อยเรือชูชีพออกไป จากนั้นทำสไลเดอร์กู้ชีพจากชั้นสูงให้กับพวกเขา ถึงแม้ว่าบันไดถูกทำลายแล้ว แต่ว่าพวกเขาสามารถไหลลงจากสไลเดอร์กู้ชีพ

คนเหล่านี้เห็นแล้วว่าในที่สุดก็มีทางออกแล้ว แย่งกันเฮโลไหลลงจากสไ