บทที่ 36

บทที่36

เจ้าหัวแบนรู้สึกว่าตับไตไส้พุงของตัวเองบิดเป็นก้อนแล้ว เจ็บจนเขารีบยื่นมือกุมท้องตัวเองไว้ แต่ท่าทางของเขาเชื่องช้ามาก

“กูไม่รู้ว่าพวกมึงโกงเงินมากี่คนแล้ว แต่ว่าถ้าพวกมึงยังจะคิดทำอย่างนี้กับพี่ใหญ่ของกู งั้นกูบอกให้เลยว่ารีบจบเรื่องเร็ว ๆ ซะ”

เนี่ยเฟิงมองเจ้าหัวแบนที่ทำหน้าบิด ๆ

บทที่ 37

บทที่37

“ผู้อำนวยการวางใจได้ค่ะ เรื่องนี้พวกเราจะจัดการให้เรียบร้อย จริงสิ ในนี้มีรายชื่อผู้ที่ไปเรียนประเทศญี่ปุ่ณ ท่านดูก่อนค่ะ”

“อื้ม ส่งคนพวกนี้ไปเถอะ”

ตอนที่เนี่ยเฟิงเข้าไปเดินผ่านกับเขาพอดี

เนี่ยเฟิงมีความอยากรู้เกี่ยวกับโรงพยาบาลนี้มาก มองจากข้างนอกไม่เห็นอะไร แต่ว่าพอเดินเข้าไปเขาก

บทที่ 38

บทที่38

“วันนี้ฉันเป็นคนเฝ้าก็แล้วกัน มือของเสี่ยวเฟิงได้รับบาดเจ็บ น่าจะมีหลายเรื่องที่ทำไม่สะดวก”

หมิงอี๋หานกับพี่ใหญ่และพี่สามปรึกษากันได้แบบนี้ เนี่ยเฟิงก็ทำอะไรไม่ได้ มือของเขาก็แค่เป็นแผลเล็กนิดเดียว? ทำไมต้องนอนเฝ้าด้วย?

“ผมเป็นผู้ชายนะ ถ้าเรื่องนี้แพร่ออกไป ต้องถูกหัวเราะแน่เลย มือ