บทที่35

“เห็นพวกแกกินกันอย่างมีความสุขดีนี่ ไม่เห็นเหมือนกับคนที่จะเครียดเรื่องเงินเลยสักนิด”

ทันใดนั้นก็มีเสียงดังขึ้น เจ้าหัวแบนขมวดคิ้ว “ใครแม่งมาพูดจาไร้สาระตรงนี้วะ?”

เจ้าหัวแบนเงยหน้าเห็นเนี่ยเฟิง ตะลึงเล็กน้อย แล้วยิ้มเยาะ:ที่แท้ก็เป็นมึงนี่เอง กูก็คิดว่าใคร ! ทำไม มึงกับพี่สาวมึงคิดดีแล้วเหร

บทที่36

เจ้าหัวแบนรู้สึกว่าตับไตไส้พุงของตัวเองบิดเป็นก้อนแล้ว เจ็บจนเขารีบยื่นมือกุมท้องตัวเองไว้ แต่ท่าทางของเขาเชื่องช้ามาก

“กูไม่รู้ว่าพวกมึงโกงเงินมากี่คนแล้ว แต่ว่าถ้าพวกมึงยังจะคิดทำอย่างนี้กับพี่ใหญ่ของกู งั้นกูบอกให้เลยว่ารีบจบเรื่องเร็ว ๆ ซะ”

เนี่ยเฟิงมองเจ้าหัวแบนที่ทำหน้าบิด ๆ เบี้ยว ๆ จ

บทที่37

“ผู้อำนวยการวางใจได้ค่ะ เรื่องนี้พวกเราจะจัดการให้เรียบร้อย จริงสิ ในนี้มีรายชื่อผู้ที่ไปเรียนประเทศญี่ปุ่ณ ท่านดูก่อนค่ะ”

“อื้ม ส่งคนพวกนี้ไปเถอะ”

ตอนที่เนี่ยเฟิงเข้าไปเดินผ่านกับเขาพอดี

เนี่ยเฟิงมีความอยากรู้เกี่ยวกับโรงพยาบาลนี้มาก มองจากข้างนอกไม่เห็นอะไร แต่ว่าพอเดินเข้าไปเขาก็รู้สึกว่า