บทที่ 37

บทที่37

“ผู้อำนวยการวางใจได้ค่ะ เรื่องนี้พวกเราจะจัดการให้เรียบร้อย จริงสิ ในนี้มีรายชื่อผู้ที่ไปเรียนประเทศญี่ปุ่ณ ท่านดูก่อนค่ะ”

“อื้ม ส่งคนพวกนี้ไปเถอะ”

ตอนที่เนี่ยเฟิงเข้าไปเดินผ่านกับเขาพอดี

เนี่ยเฟิงมีความอยากรู้เกี่ยวกับโรงพยาบาลนี้มาก มองจากข้างนอกไม่เห็นอะไร แต่ว่าพอเดินเข้าไปเขาก

บทที่ 38

บทที่38

“วันนี้ฉันเป็นคนเฝ้าก็แล้วกัน มือของเสี่ยวเฟิงได้รับบาดเจ็บ น่าจะมีหลายเรื่องที่ทำไม่สะดวก”

หมิงอี๋หานกับพี่ใหญ่และพี่สามปรึกษากันได้แบบนี้ เนี่ยเฟิงก็ทำอะไรไม่ได้ มือของเขาก็แค่เป็นแผลเล็กนิดเดียว? ทำไมต้องนอนเฝ้าด้วย?

“ผมเป็นผู้ชายนะ ถ้าเรื่องนี้แพร่ออกไป ต้องถูกหัวเราะแน่เลย มือ

บทที่ 39

บทที่39

“พรุ่งนี้ฉันจะไปคุยกับลุงแก เรื่องนี้ก็น่าโอเคแล้ว”

ฟางหลงเทียนไม่มีทางยอมให้เนี่ยเฟิงเหยียบหัวแน่ ก็แค่เด็กผู้ชายคนหนึ่งกล้าที่จะมาสู้กับตระกูลฟาง? ตลกสิ้นดี

วันที่สอง

หมิงอี๋หานเดินเข้าวางอาหารเช้าไว้บนโต๊ะ

“ซื้อซุปไข่ปูและอะไรอย่างอื่นจากจุ้ยเซียนเหลามา เลือกที่นายชอบกินซะ”

เนี่