บทที่162

“นายโหว ถ้าคุณจะพูดกับฉันแค่เรื่องพวกนี้ อย่างนั้นฉันขอกลับไปเตรียมตัวที่หลังเวทีก่อนละกัน ของคุณสำหรับคำชื่นชม”

ตั้งแต่ต้นจนจบ หลินซูอินยืนชิดกับประตูทางเข้า เธอดูขัดกับโหวหย่งนิดหน่อย

ถ้าเป็นเวลาปกติ โหวหย่งอาจจะกระโจนเข้าใส่แล้ว แต่โหวหย่งรู้ว่าตอนนี้ยังไม่ถึงคราว

หลินซูอินต้องไม่ยอมโดยด

บทที่163

“นายนี่มันไม่รู้จักดีชั่ว! ถ้าไม่เพราะพี่หย่งเอาชุดใส่แสดงมาให้ครูหลิน นายคิดว่าครูหลินจะได้ขึ้นเวทีแสดงไหม?”

หลี่ซวนระเบิดโมโหถลึงตาใส่เนี่ยเฟิง

โหวหย่งกัดฟันกรามแน่น “ไม่รู้ไอ้พวก รปภ.ทำงานกันประสาอะไร ถึงปล่อยให้คนนอกเข้ามาได้!”

“ขอโทษค่ะคุณหลิน เสี่ยวเฟิงเขาวู่วามไปหน่อย คุณช่วยยกโทษให้

บทที่164

หลินซูอินเลือกชุดอย่างจวนตัวมาหนึ่งชุดจากจำนวนหลายชุด อดพูดไม่ได้ว่า สายตาของหลินซูอินเฉียบจริงๆ และชุดที่เธอเลือกก็ช่างเหมาะเหลือเกิน

แม้เวลาจะกระชั้นอย่างไร แต่สไตล์ลิสก็แต่งตัวให้หลินซูอินเสร็จอย่างรวดเร็ว ประเด็นคือหลินซูอินมีความสวยเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว ไม่ต้องเสียแรงมาก

หลินซูอินขึ้นเวท