บทที่ 162

บทที่162

“นายโหว ถ้าคุณจะพูดกับฉันแค่เรื่องพวกนี้ อย่างนั้นฉันขอกลับไปเตรียมตัวที่หลังเวทีก่อนละกัน ของคุณสำหรับคำชื่นชม”

ตั้งแต่ต้นจนจบ หลินซูอินยืนชิดกับประตูทางเข้า เธอดูขัดกับโหวหย่งนิดหน่อย

ถ้าเป็นเวลาปกติ โหวหย่งอาจจะกระโจนเข้าใส่แล้ว แต่โหวหย่งรู้ว่าตอนนี้ยังไม่ถึงคราว

หลินซูอินต้อ

บทที่ 163

บทที่163

“นายนี่มันไม่รู้จักดีชั่ว! ถ้าไม่เพราะพี่หย่งเอาชุดใส่แสดงมาให้ครูหลิน นายคิดว่าครูหลินจะได้ขึ้นเวทีแสดงไหม?”

หลี่ซวนระเบิดโมโหถลึงตาใส่เนี่ยเฟิง

โหวหย่งกัดฟันกรามแน่น “ไม่รู้ไอ้พวก รปภ.ทำงานกันประสาอะไร ถึงปล่อยให้คนนอกเข้ามาได้!”

“ขอโทษค่ะคุณหลิน เสี่ยวเฟิงเขาวู่วามไปหน่อย คุณช

บทที่ 164

บทที่164

หลินซูอินเลือกชุดอย่างจวนตัวมาหนึ่งชุดจากจำนวนหลายชุด อดพูดไม่ได้ว่า สายตาของหลินซูอินเฉียบจริงๆ และชุดที่เธอเลือกก็ช่างเหมาะเหลือเกิน

แม้เวลาจะกระชั้นอย่างไร แต่สไตล์ลิสก็แต่งตัวให้หลินซูอินเสร็จอย่างรวดเร็ว ประเด็นคือหลินซูอินมีความสวยเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว ไม่ต้องเสียแรงมาก

หลินซ