บทที่ 160

บทที่160

ในตอนแรกนั้นโหวหย่งบอกว่าจะช่วยหลี่ซวนจริงๆ

แต่โหวหย่งคิดไม่ถึงเลยว่าหลินซูอินจะหน้าตาดีขนาดนั้น พอเขาเห็นหลินซูอินเท่านั้นก็แทบจะขยับเดินไม่ได้แล้ว แล้วจะช่วยหลี่ซวนได้ยังไงกันล่ะ?

“หุบปากของแกสะ คนสวยอย่างครูหลิน จะรังแกแกได้ยังไงกัน? เห็นได้ชัดว่าแกโกหกทั้งที่ยังลืมตา! ”

หลี่ซ

บทที่ 161

บทที่161

เนี่ยเฟิงรีบส่ายหน้า “ไม่ใช่ไม่สวย แต่เพราะสวยเหลือเกิน ผมเลยไม่รู้จะพูดอะไรดี”

“หมอนี่อายุแค่นี้นึกไม่ถึงว่าจะรู้จักกะล่อน ไม่รู้ไปหัดมาจากใคร”

ปกติหลินซูอินก็ถูกคนอื่นชมไม่น้อยอยู่แล้ว แต่ที่คนอื่นชมกับที่เนี่ยเฟิงชมเป็นคนละเรื่อง

หลินซูอินสวมใส่กี่เพ้าสีม่วงทึบ ช่วงบนเป็นลวดลา

บทที่ 162

บทที่162

“นายโหว ถ้าคุณจะพูดกับฉันแค่เรื่องพวกนี้ อย่างนั้นฉันขอกลับไปเตรียมตัวที่หลังเวทีก่อนละกัน ของคุณสำหรับคำชื่นชม”

ตั้งแต่ต้นจนจบ หลินซูอินยืนชิดกับประตูทางเข้า เธอดูขัดกับโหวหย่งนิดหน่อย

ถ้าเป็นเวลาปกติ โหวหย่งอาจจะกระโจนเข้าใส่แล้ว แต่โหวหย่งรู้ว่าตอนนี้ยังไม่ถึงคราว

หลินซูอินต้อ