บทที่ 29 ย้อนไปอดีตไม่ได้อีก

ตอนที่จูนมา ปริมกำลังพิงกำแพงมองคู่รักในมหาวิทยาลัยคู่หนึ่ง ใจกล้ามากที่จูบกันใต้ต้นไม้อย่างดุเดือด ดูแล้วน่าจะมีอะไรมากกว่านี้

ในอดีต เขากับจูนก็ไม่ใช่แบบนี้หรือ? จูบแรกถูกเขาแย่งไปตอนอายุสิบหก ตอนอายุ 20ปี เขาก็ได้เขาไป ในตอนนั้นทั้งใจเต็มไปด้วยความ

บทที่ 30 ผลที่เด็ดก่อนไม่หวาน

“ผมไม่คิดแบบนั้น เราสองคนอยู่ด้วยกันมาเป็นยี่สิบกว่าปี ยังมีลูกอีกคนหนึ่ง เป็นไปไม่ได้ที่จะบอกว่าจบก็คือจบ” เสียงของจูนมันเข้มต่ำแสดงให้รู้ถึงความหวัง

ปริมเย็นชา “ใช่ค่ะ ความสัมพันธ์ยี่สิบปีก็เทียบเท่าความเลวร้ายของทรายไม่ได้ มันอ่อนจนเหมือนกระดาษ คุณ

บทที่ 31 หลับสนิทตอนดึก

ต่อมาจูนก็ไม่ได้พูดอะไรอีก ก็ไม่ได้มีกิริยาอะไรที่เกินไป

หลังจากที่เดินสนามสองรอบเสร็จ ปริมก็พิงใต้ต้นไม้พักผ่อนอย่างเหนื่อยล้า เขาไม่ได้พักผ่อนมันนานแล้ว ร่างกายเขาแย่มากแล้วจริงๆ

“ฉันได้ทำตามที่คุณขอแล้ว ตอนนี้จะพาฉันไปเจอเบนซ์ได้ยัง?” หลังควบคุมการหายใจเส