บทที่ 28 ลูกถูกแย่งไปแล้ว

ครึ่งชั่วโมงผ่านไป พอปริ่มและครีมกลับถึงห้องป่วย ในห้องกลับไม่มีคน

ทีแรกสองคนยังนึกว่าเข้าผิดห้อง พอสังเกตสภาพก็แน่ใจได้ว่าไม่ผิด จากนั้นปริมก็กังวลขึ้นมา รีบไปหาพยาบาลถามดูพยาบาลก็บอกว่าคนไข้ถูกพอ่เขาพาไปขึ้นเฮลิคอปเตอร์ไปแล้ว

“ ทำไมพวกเขาต้องไป?” ป

บทที่ 29 ย้อนไปอดีตไม่ได้อีก

ตอนที่จูนมา ปริมกำลังพิงกำแพงมองคู่รักในมหาวิทยาลัยคู่หนึ่ง ใจกล้ามากที่จูบกันใต้ต้นไม้อย่างดุเดือด ดูแล้วน่าจะมีอะไรมากกว่านี้

ในอดีต เขากับจูนก็ไม่ใช่แบบนี้หรือ? จูบแรกถูกเขาแย่งไปตอนอายุสิบหก ตอนอายุ 20ปี เขาก็ได้เขาไป ในตอนนั้นทั้งใจเต็มไปด้วยความ

บทที่ 30 ผลที่เด็ดก่อนไม่หวาน

“ผมไม่คิดแบบนั้น เราสองคนอยู่ด้วยกันมาเป็นยี่สิบกว่าปี ยังมีลูกอีกคนหนึ่ง เป็นไปไม่ได้ที่จะบอกว่าจบก็คือจบ” เสียงของจูนมันเข้มต่ำแสดงให้รู้ถึงความหวัง

ปริมเย็นชา “ใช่ค่ะ ความสัมพันธ์ยี่สิบปีก็เทียบเท่าความเลวร้ายของทรายไม่ได้ มันอ่อนจนเหมือนกระดาษ คุณ