บทที่ 24 เขาหายตัวไป

สีหน้าแดงเปลี่ยนทันที หันกลับไปพยักหน้า “ครับผม”

สองปีกว่าที่ผ่านมานี้ จูนรักปริมมาก เขาก็เห็นทุกอย่าง จนวันนี้เขาฝืนแล้ว ก็จะพยายามให้สุดที่จะพาเขากลับบ้าน

แต่เรื่องที่เกิดขึ้นมันอยู่นอกกรอบ

พอตึกค่ำ พวกเขาก็ยังหาปริมไม่เจอ ตามเวลาที่ผ่านไป ทำ

บทที่ 25 จากไป

“เคาะๆ……” ยิ่งดึกมากขึ้น ลมหนาวตอนดึกก็แรงมากขึ้น พัดจนจูนไอขึ้นมา

สักพักเขาถึงจะพูดขึ้น “เขาไม่อยากเห็นหน้าผม ถึงแม้ผมจะบังคับเขากลับไป แล้วผมจะทำไรได้?”

น้ำเสียงที่อ่อนๆ รับรู้ถึงความเศร้าความเจ็บช้ำของเขา

แดงคิดดูแล้วก็เห็นด้วย แล้วออกจากที่นั่น

บทที่ 26 พบกัน

อาการของเบนซ์เป็นสิ่งที่ปริมเป็นห่วงที่สุด เขาเจ็บปวดใจ กำลังจะคุยกับคิมที่จะย้ายไปที่อื่นดู จู่ๆเบนซ์ก็ตัวร้อนมาก ไข้สูงทันที

ลูกยังเล็กขนาดนี้ ช่วงนี้ก็ไม่ค่อยกินอะไร ปริมตกใจมาก รีบอุ้มเบนซ์ไปหาหมอ

พวกเขาอยู่ในอำเภอหนึ่ง ไปหาหมอที่ดีที่สุดของที่นั่น