บทที่ 25 จากไป

“เคาะๆ……” ยิ่งดึกมากขึ้น ลมหนาวตอนดึกก็แรงมากขึ้น พัดจนจูนไอขึ้นมา

สักพักเขาถึงจะพูดขึ้น “เขาไม่อยากเห็นหน้าผม ถึงแม้ผมจะบังคับเขากลับไป แล้วผมจะทำไรได้?”

น้ำเสียงที่อ่อนๆ รับรู้ถึงความเศร้าความเจ็บช้ำของเขา

แดงคิดดูแล้วก็เห็นด้วย แล้วออกจากที่นั่น

บทที่ 26 พบกัน

อาการของเบนซ์เป็นสิ่งที่ปริมเป็นห่วงที่สุด เขาเจ็บปวดใจ กำลังจะคุยกับคิมที่จะย้ายไปที่อื่นดู จู่ๆเบนซ์ก็ตัวร้อนมาก ไข้สูงทันที

ลูกยังเล็กขนาดนี้ ช่วงนี้ก็ไม่ค่อยกินอะไร ปริมตกใจมาก รีบอุ้มเบนซ์ไปหาหมอ

พวกเขาอยู่ในอำเภอหนึ่ง ไปหาหมอที่ดีที่สุดของที่นั่น

บทที่ 27 ยังไม่หย่า

“ป๊ากับมามีไม่เป็นอะไร เบนซ์หลับเลยนะ เดี๋ยวก็ถึงโรงพยาบาลแล้วนะครับ” จูนพูดด้วยความอ่อนโยน เบนซ์มองไปที่ปริม พูดออกมาอย่างอ่อนแอแล้วก็หลับตาลง

สิ่งที่เขาพูดนั้นคือ “ มามีไม่ดื้อครับ ป๊ารักมามีมากนะครับ”

ปริมรู้สึกอึดอัดใจ ยิ่งรู้สึกว่าจูนสอนไม่ดีต่อเขา คิดใ