บทที่ 10 ต้องตายแน่นอน

เล็บมือของปริมจับราวบันไดไว้แน่น เขาไม่เข้าใจทำไมคิมต้องบอกว่าเด็กเป็นของเขา นี่มันกำลังซ้ำเติมให้เรื่องวุ่นวายมากขึ้น

จูนโกรธจนจะบ้า เขาปกป้องคิม มีต่อทำให้ตัวเขาแย่กว่าเดิม

ปริมยืนที่นั่นไม่ขยับตัว

จูนกำมือไว้แน่น เขาไม่อธิบายแม้แต่คำเดียว?

บทที่ 11 เลวตายยาก

“ฮึ่มๆ…..แค่ฉันมาแล้ว ก็ไม่กลัว” ทรายยิ้มออกมาอย่างน่ากลัว เขาผอม แต่ดูแกร่ง ท้องที่โตอย่างปริมจะสู้เขาไม่ได้แน่นอน

“กรี๊ด——“ มีดบาดลงที่ท้องปริม เลือดพุ่งออกมา เขากุมท้องไว้ หนีทรายอย่างสุดชีวิต แต่หนีไม่พ้น

เพียงพริบตา แขน หลัง โดนกรีดไปหลายที

บทที่ 12 ตัวเย็นไปแล้ว

ใจจูนจุกขึ้นมา ，มือที่จับมือถือไว้ก็สั่นแน่นขึ้นมาอย่างไม่รู้ตัว “อะไรคับ?”

แดงนิ่งไปพักใหญ่ เขาไม่รู้ว่าจูนจะเป็นยังไงกับความตายของปริม พอคิดอยู่ ก็ได้ยินเสียงโมโหของจูนดังขึ้น “เขาเป็นอะไร?”

แดงถึงจะดึงสติกลับได้ “คุณปริมคลอดที่อ่าง เสียดเลือดไปมาก ตอนที่คนใช้ไปเห็นตัว