บทที่ 11 เลวตายยาก

“ฮึ่มๆ…..แค่ฉันมาแล้ว ก็ไม่กลัว” ทรายยิ้มออกมาอย่างน่ากลัว เขาผอม แต่ดูแกร่ง ท้องที่โตอย่างปริมจะสู้เขาไม่ได้แน่นอน

“กรี๊ด——“ มีดบาดลงที่ท้องปริม เลือดพุ่งออกมา เขากุมท้องไว้ หนีทรายอย่างสุดชีวิต แต่หนีไม่พ้น

เพียงพริบตา แขน หลัง โดนกรีดไปหลายที

บทที่ 12 ตัวเย็นไปแล้ว

ใจจูนจุกขึ้นมา ，มือที่จับมือถือไว้ก็สั่นแน่นขึ้นมาอย่างไม่รู้ตัว “อะไรคับ?”

แดงนิ่งไปพักใหญ่ เขาไม่รู้ว่าจูนจะเป็นยังไงกับความตายของปริม พอคิดอยู่ ก็ได้ยินเสียงโมโหของจูนดังขึ้น “เขาเป็นอะไร?”

แดงถึงจะดึงสติกลับได้ “คุณปริมคลอดที่อ่าง เสียดเลือดไปมาก ตอนที่คนใช้ไปเห็นตัว

บทที่ 13 เด็กร้องไห้แล้ว

ฟังหมอใหญ่พูดจบ เสียงสั่นขึ้นมา สีหน้าจูนเริ่มซีด แล้วหมดที่รักษาปริมวิ่งออกมา ส่ายหัวอย่างเสียใจ “เราพยายามสุดละครับ แต่ไม่มีปฏิกิริยาอะไรเลยครับ”

หัวใจจูนเหมือนมีหลุมใหญ่ เลือดไหลออกมาอย่างไม่หยุด “ ไป ไปเอาลูกมา”

อารมณ์เขาเร่าร้อน ไม่มีใครกล้าขัดคำสั่งเขา หมอใหญ่รีบ