ตอน 9
ประธานหัวใจเต้นแรง
บทที่9 มีคนตาย
“นี่ก็ลองดีกับฉันสินะคะ”ฉันเอาสัญญาตรงหน้าขึ้นมาดู แล้วลุกขึ้นอย่างไม่ยอมแพ้ ชี้ไปที่ข้อบังคับ
พูดจบก็โยนสัญญาไปบนตักของดนุนัย แล้วหมุนตัวเดินออกไป
แม้แต่จะหันไปก็ไม่กล้า
ฉันกลัวที่จะเดินช้าไปแม้เพียงวินาที ฉันเสแสร้งต่อไปไม่ไหว ฉันสามารถเอาความอึดอัดใจข
ตอน 10
บทที่10 เป็นลมล้มลงตรงหน้ารถของเขา
คิดถึงสมัยเด็กกับดนุนัย เพราะว่าไม่มีเงิน จึงไม่สามารถรับช่วยชีวิตได้ ทำอะไรไม่ถูก ฉันทำได้เพียงแค่นั่งไปกับรถพยาบาล
รอจนถึงโรงพยาบาล ฉันจ่ายค่ายาให้จิณณาเสร็จแล้ว คิดอยากจะไปเสียที
มาถึงปากประตู กลับถูกนายตำรวจคนหนึ่งขวางฉันไว้ ที่ยืนอยู่ด้
ตอน 11
บทที่11ต้องการชีวิตของหล่อน
ตื่นขึ้นมาอีกที ฉันอยู่ในห้องพักพิเศษของผู้ป่วย ภายในห้องมีเพียงผู้หญิงคนหนึ่งอายุราวๆ50กว่าๆ ฉันจำได้ทันที เธอเป็นแม่บ้านของคุณยาย ชื่อ น้าจิล
“น้าจิล…”ฉันเปล่งเสียงเรียกอย่างอ่อนแรง
น้าจิลหันมา เห็นฉันตื่นแล้ว รีบเข้ามาแล้วพูดว่า“คุณอย่าเพิ่งขยับค่