ตอน 503
ประธานหัวใจเต้นแรง
เลี้ยงเสียข้าวสุก
"ความรู้สึกของติณณา?" เขาเงยหน้าขึ้น
"ใช่ไง ทั้งๆที่เป็นผู้ใหญ่แข็งแรงดีแท้ๆ กลับโดนปฏิบัติเหมือนเป็นเด็กคนหนึ่ง ขนาดกินข้าวยังต้องมีคนป้อน ไม่โมโหได้หรอ?" ฉันบอก
ดนุนัยลูบหัวอย่างเข้าใจความรู้สึกฉัน "เอาเถอะ งั้นเธอระวังหน่อย แต่ฉันจะให้รถไปรับเธอนะ"
ตอน 504
พ่อขอกอดหน่อยได้ไหม
คราวนี้พนักงานยืนมองอยู่ด้านนอกกันหมด
ทั้งสามคนที่ยืนอยู่นอกจากฉันแล้ว คนหนึ่งเป็นโรคมะเร็งในเม็ดเลือดขาว อีกคนขาไม่ดีคือดนุนัย
ฉันพูดได้แค่ว่า “ไปนั่งคุยกันในห้องประชุมเถอะ”
“ได้”
ดนุนัยรับปาก
--
ฉันพาพวกเขาไปห้องประชุม มีคนมาเ
ตอน 505
จะมาแอ๊บอะไรอีก
สุขภาพแข็งแรงอายุยืน
คำอวยพรธรรมดามาก แต่เขากลับพึ่งค้นพบมันตอนเป็นมะเร็ง
เงิน อำนาจ ฐานะทางสังคม ตายไปก็เอาไปไม่ได้
สุขภาพสำคัญที่สุด
ถ้าไม่มีร่างกายที่แข็งแรง เท่ากับไม่มีอะไรอยู่ดี
ฉันกุมมือเขาปลอบ “คุณ...พ่อ มรดกหนูไม่เอาหรอก ดูแลรัก