ตอน 502
ประธานหัวใจเต้นแรง
บทที่ 502 อยากปกป้องคุ้มครองเธอทุกวินาที
นิธิอรรถ?
สามคำนี้ออกมาปุ๊บ ฉันกับเศวยาก็เข้าใจแล้ว
ไม่รอพวกเราพูด เขาก็เฉลย "ผมติดต่อร้านเสื้อไว้แล้ว เตรียมไว้ให้ทุกคนคนละสองชุด ดังนั้นเลยอยากเลือกที่ใกล้กับทุกคน ไม่คิดว่าชุดนั้นโดนคนจองแล้ว พวกเราเลยซื้อชุดใกล้ๆกัน"
พอเขาพูดจบ พนักง
ตอน 503
บทที่ 503 เลี้ยงเสียข้าวสุก
"ความรู้สึกของติณณา?" เขาเงยหน้าขึ้น
"ใช่ไง ทั้งๆที่เป็นผู้ใหญ่แข็งแรงดีแท้ๆ กลับโดนปฏิบัติเหมือนเป็นเด็กคนหนึ่ง ขนาดกินข้าวยังต้องมีคนป้อน ไม่โมโหได้หรอ?" ฉันบอก
ดนุนัยลูบหัวอย่างเข้าใจความรู้สึกฉัน "เอาเถอะ งั้นเธอระวังหน่อย แต่ฉันจะให้รถไปรับเธอนะ"
ตอน 504
บทที่ 504 พ่อขอกอดหน่อยได้ไหม
คราวนี้พนักงานยืนมองอยู่ด้านนอกกันหมด
ทั้งสามคนที่ยืนอยู่นอกจากฉันแล้ว คนหนึ่งเป็นโรคมะเร็งในเม็ดเลือดขาว อีกคนขาไม่ดีคือดนุนัย
ฉันพูดได้แค่ว่า “ไปนั่งคุยกันในห้องประชุมเถอะ”
“ได้”
ดนุนัยรับปาก
--
ฉันพาพวกเขาไปห้องประชุม มีคนมาเสิ