บทที่469คุณกลายเป็นคนไม่เชื่อฟังตั้งแต่เมื่อไหร่กัน

ปรานต์ไม่ได้ตอบฉันในตึกนั้นมีผู้หญิงคนหนึ่งออกมาเมื่อเห็นปรานต์ก็กล่าว“คุณปรานต์ใช่ไหมคะคุณเมทนีรออยู่ข้างในแล้วค่ะ”

“ครับ”ปรานต์ที่ยืนอยู่ต่อหน้าหญิงสาวแผนกต้อนรับที่กำลังสงสัยเขาก็รีบสวมหน้ากากของซีอีโอของบริษัททันทีใบหน้าดูเคร่งเครียดห

บทที่470ขอถามคุณครั้งสุดท้ายคิดดีแล้วหรือ

ในบทที่ชายหนุ่มกล่าวประโยคนี้น้ำเสียงนั้นช่างอบอุ่นมองมาที่ฉันบดบังแสงอาทิตย์ที่กำลังสาดส่องเข้ามาจากกระจกทางด้านหลังจนมิด

ตัวเขาจมอยู่ในเงามืด

ถ้าเป็นก่อนหน้านี้น้ำเสียงเช่นนี้ท่าทางเช่นนี้คงทำให้ฉันรู้สึกเหมือนอยู่ในสภาพอากาศของช่วงต้นฤดูร้

บทที่471ฉันทายว่าดนุนัยอาจจะไม่เคยมีความสุขกับเรื่องนี้

ร่างกายของฉันแข็งทื่อ，ดวงตาปิดลงเหมือนกับตายแล้วยังไงยังงั้น

ก็แค่ทำไม่ใช่หรอ？

เรื่องนี้ยังไงก็หนีไม่พ้นบางทีเขาอาจจะไม่ได้ทิฐิกับฉันขนาดนั้นก็ได้ก็แค่นานมากที่แม้แต่นอนก็ยังไม่ได้นอนก็เลยไม่ค่อยพอใจล่ะมั้ง?

ถ้าเป็นอย่างนั