บทที่467แต่งงานกับผมให้ทุกอย่างกลับไปเป็นดังเดิม

ฉันเดินเข้ามาในห้องไม่ยอมนั่งลงเอ่ยปากถามทันที“เราต้องคุยกัน”

ชายหนุ่มเดินไปนั่งโซฟายกแก้วขึ้นมาจากโต๊ะแล้วเทน้ำชาให้กับตัวเองตัวเองนั่งที่โซฟาสำหรับหนึ่งคนนั่งนั่นแล้วพูดกับฉันว่า“นั่ง”

ฉันไร้ทางขัดขืนทำได้แค่ตรงไปนั่งเท่านั้น

ห

บทที่468แบบนั้นคุณก็ต้องอุ้มท้องลูกของผมก่อน

ฉันกำกล่องยานั้นด้วยมือที่สั่นเทามองที่จรณ์“ฉันไม่สามารถจะแต่งงานกับคุณก่อนที่เขาจะกลับมาได้แต่ฉันยังอยากให้โตษิณมีชีวิตอยู่ต่อถ้าโตษิณจะต้องมาพบเจอเรื่องเช่นนั้นฉันยอมตายดีกว่า”

“ครับ”จรณ์เงยหน้ามองฉัน“ไม่แต่งงานก็ได้แบบนั้นคุณก็ต้องอุ้มท้องลูก

บทที่469คุณกลายเป็นคนไม่เชื่อฟังตั้งแต่เมื่อไหร่กัน

ปรานต์ไม่ได้ตอบฉันในตึกนั้นมีผู้หญิงคนหนึ่งออกมาเมื่อเห็นปรานต์ก็กล่าว“คุณปรานต์ใช่ไหมคะคุณเมทนีรออยู่ข้างในแล้วค่ะ”

“ครับ”ปรานต์ที่ยืนอยู่ต่อหน้าหญิงสาวแผนกต้อนรับที่กำลังสงสัยเขาก็รีบสวมหน้ากากของซีอีโอของบริษัททันทีใบหน้าดูเคร่งเครียดห