ตอน 465
ประธานหัวใจเต้นแรง
บทที่465ไข้สูงเจ็ดวัน
“ดนุนัย!”
ฉันหยิบจับโทรศัพท์ในใจทั้งโมโหทั้งสับสน!
ฉันตะโกนชื่อของเขาแต่ก็เหมือนกับตีลงบนผ้าฝ้ายความโกรธที่มีอยู่เต็มอกนั้นไม่มีอะไรที่ช่วยระบายได้เลย
ฉันหยิบโทรศัพท์ไว้เดินไปถามน้าไหมด้วยความรู้สึกไม่สมัครใจ“บทที่เขาจะไปได้พูดอะไรไหมคะแบบจะกลับมาเมื่อไหร่
ตอน 466
บทที่466ฉันจะรอคุณอยู่ที่บ้าน
โทรศัพท์ดังเพียงสองครั้งเท่านั้นทางนั้นก็รับสายฉันกำโทรศัพท์แน่นถอนหายใจหนักๆหนึ่งทีแล้วกล่าว“โตษิณเป็นไข้”
เมื่อฉันกล่าวจบปลายสายก็เงียบไป
ใจฉันเริ่มเต้นแรง
ผ่านไปชั่วครู่ฉันก็ได้ยินเสียงที่นุ่มนวลดังเดิมของจรณ์กรอกมาตามสาย“งั้นหรือเช่นนั้นส่งตัวม
ตอน 467
บทที่467แต่งงานกับผมให้ทุกอย่างกลับไปเป็นดังเดิม
ฉันเดินเข้ามาในห้องไม่ยอมนั่งลงเอ่ยปากถามทันที“เราต้องคุยกัน”
ชายหนุ่มเดินไปนั่งโซฟายกแก้วขึ้นมาจากโต๊ะแล้วเทน้ำชาให้กับตัวเองตัวเองนั่งที่โซฟาสำหรับหนึ่งคนนั่งนั่นแล้วพูดกับฉันว่า“นั่ง”
ฉันไร้ทางขัดขืนทำได้แค่ตรงไปนั่งเท่านั้น
ห