ตอน 464
ประธานหัวใจเต้นแรง
บทที่464คุณท่านไปต่างประเทศแล้วค่ะ
ปสันน์โดนแรงอารมณ์จากฉันจนจากไปแล้ว
ตอนนั้นเองฉันถึงได้หันมาสนใจเรวดี
จากเมื่อครู่นี้เธอไม่ได้พูดอะไรจนฉันหันไปหาเธอตอนนี้ใบหน้าของเธอนั้นนองไปด้วยน้ำตา
ฉันย่อตัวลงดึงมือของเรวดีแล้วกล่าว“แม่ผู้ชายแบบนี้มีอะไรดีให้แม่ต้องเสียน้ำตาให้กัน”
ตอน 465
บทที่465ไข้สูงเจ็ดวัน
“ดนุนัย!”
ฉันหยิบจับโทรศัพท์ในใจทั้งโมโหทั้งสับสน!
ฉันตะโกนชื่อของเขาแต่ก็เหมือนกับตีลงบนผ้าฝ้ายความโกรธที่มีอยู่เต็มอกนั้นไม่มีอะไรที่ช่วยระบายได้เลย
ฉันหยิบโทรศัพท์ไว้เดินไปถามน้าไหมด้วยความรู้สึกไม่สมัครใจ“บทที่เขาจะไปได้พูดอะไรไหมคะแบบจะกลับมาเมื่อไหร่
ตอน 466
บทที่466ฉันจะรอคุณอยู่ที่บ้าน
โทรศัพท์ดังเพียงสองครั้งเท่านั้นทางนั้นก็รับสายฉันกำโทรศัพท์แน่นถอนหายใจหนักๆหนึ่งทีแล้วกล่าว“โตษิณเป็นไข้”
เมื่อฉันกล่าวจบปลายสายก็เงียบไป
ใจฉันเริ่มเต้นแรง
ผ่านไปชั่วครู่ฉันก็ได้ยินเสียงที่นุ่มนวลดังเดิมของจรณ์กรอกมาตามสาย“งั้นหรือเช่นนั้นส่งตัวม