ตอน 461
ประธานหัวใจเต้นแรง
บทที่461ออกไปให้พ้น
ฉันหน้าแดงขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่สับสนอยู่ชั่วครู่แต่ยังคงยืนยันคำเดิม“ไม่ได้ค่ะแม่กำลังตื่นตระหนกฉันกลัวว่าอาจารย์เพียงคนเดียวจะรับมือไม่ไหว”
ชายหนุ่มได้ยินฉันกล่าวเช่นนั้นเห็นได้ชัดว่าดูไม่ยินยอม
มือที่โอบอยู่ที่เอวนั้นไม่มีท่าทีจะผละออกไปแม้แต่น้อย
ฉันโอบล
ตอน 462
บทที่462ฉันไม่สามารถให้อภัยตัวเองได้จริงๆ
ในห้องน้ำชั้นหนึ่งไม่มีคนที่ตามหาอยู่!
ชั้นสองเองก็ไม่มี!
ฉันและธีภพหาทั้งข้างในและข้างนอกบ้านอยู่หนึ่งรอบก็ยังไม่เจอเรวดีฉันถึงได้ถามกับคนใช้“แม่อยู่ไหน”
ใบหน้าของคนใช้ดูตื่นตระหนกและส่ายหน้าไปมา“ไม่เห็นเลยค่ะพวกเราตั้งแต่เช้าก็ไม่เห็น
ตอน 463
บทที่463เมื่อได้เงินแล้วพวกเราก็ไม่เกี่ยวข้องกันอีก
ครั้งนี้ฉันไม่ได้พูดว่าไม่เป็นไรและกล่าวว่า“ทีหลังถ้าอยากไปไหนบอกฉันนะฉันพาแม่ไปเองดีไหมไม่ต้องเดินมาเองหรอก”
เรวดีที่อยู่ในอ้อมกอดของฉันพยักหน้าแล้วกล่าวออกมา“ดีจ้ะ”
พวกเราทั้งหมดพาเธอกลับบ้านและโทรไปหาตำรวจเพื่อถอนแจ้งความ
ค