บทที่438ช่วยฉันอาบน้ำก่อน

ูบอดี้การ์ดคนหนึ่งก็มาเปิดประตูและถามฉันว่า“เธอเป็นคนรับใช้คนใหม่ใช่ไหม?”

“ใช่แล้วค่ะ”

ฉันจงใจกดเสียงของตัวเอง

โชคดีที่วันนี้อากาศหนาวเป็นพิเศษแม้ว่าฉันจะห่อตัวเองราวกับเป็นบ๊ะจ่างมีเพียงแค่ดวงตาคู่เดียวโผล่ออกมาแต่ว่าบอดี้การ์ดก็ไม่ได้สงสัยอะไรฉัน

แ

บทที่439เชื่อฟังเหมือนเด็ก

็เข้าใจแล้วว่าทำไมดนุนัยถึงได้ดูแตกสลาย

แม้แต่เรื่องเล็กน้อยอย่างการลุกนั่งยังต้องเสียแรงมากขนาดนี้เขาย่อมรู้สึกคับแค้นใจมากแน่ๆ

ฉันไม่กล้าพูดอะไรทำได้เพียงแค่ยืนอยู่ข้างๆหยิบฝักบัวขึ้นมาบทที่กำลังคิดจะเปิดชายหนุ่มก็เงยหน้าถามฉัน“เธอจะใส่ชุดนั้นแล้วช่วยฉันอาบน้

บทที่440ไม่ให้นอนตลอดทั้งคืน

นที่แตกสองชิ้นทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงโกรธขึ้งอย่างเย็นชาที่ด้านหลัง“ไม่ได้ไปทำอาหารมาหรือไง?ข้าวเที่ยงล่ะ?!”

ฉันตกใจจนมือสั่นทำให้เศษแจกันที่แตกบาดนิ้วเลือดไหลออกมาตามแผลอย่างรวดเร็ว

ฉันเอานิ้วเข้าปากแล้วเงยหน้ามองเห็นดนุนัยเงยหน้าขึ้นมองฉันพอดีเช่นกัน

ช