บทที่437ฉันสวมชุดคนรับใช้

ต้องพูดคุยกับเศวยา

วันรุ่งขึ้นฉันไปที่สตูดิโอและพบกับเศวยาที่ประตูเธอมีความประหลาดใจเมื่อเห็นฉัน“นี่จะกลับมาทำงานตามปกติแล้วใช่ไหม?”

ได้ยินคำพูดของเธอแล้วฉันมีความรู้สึกละอายใจดึงเธอเข้าไปในห้องทำงานแล้วพูดว่า“เรื่องนั้น…ช่วงนี้ฉันอาจจะไม่สามารถมาที่บริษัทได้แต่

บทที่438ช่วยฉันอาบน้ำก่อน

ูบอดี้การ์ดคนหนึ่งก็มาเปิดประตูและถามฉันว่า“เธอเป็นคนรับใช้คนใหม่ใช่ไหม?”

“ใช่แล้วค่ะ”

ฉันจงใจกดเสียงของตัวเอง

โชคดีที่วันนี้อากาศหนาวเป็นพิเศษแม้ว่าฉันจะห่อตัวเองราวกับเป็นบ๊ะจ่างมีเพียงแค่ดวงตาคู่เดียวโผล่ออกมาแต่ว่าบอดี้การ์ดก็ไม่ได้สงสัยอะไรฉัน

แ

บทที่439เชื่อฟังเหมือนเด็ก

็เข้าใจแล้วว่าทำไมดนุนัยถึงได้ดูแตกสลาย

แม้แต่เรื่องเล็กน้อยอย่างการลุกนั่งยังต้องเสียแรงมากขนาดนี้เขาย่อมรู้สึกคับแค้นใจมากแน่ๆ

ฉันไม่กล้าพูดอะไรทำได้เพียงแค่ยืนอยู่ข้างๆหยิบฝักบัวขึ้นมาบทที่กำลังคิดจะเปิดชายหนุ่มก็เงยหน้าถามฉัน“เธอจะใส่ชุดนั้นแล้วช่วยฉันอาบน้