ตอน 424
ประธานหัวใจเต้นแรง
บทที่ 424เป็นตายเท่ากัน
หรือว่าจะเบี้ยวนัดฉันจริงๆ?
คิดถึงข้อนี้ฉันไม่เพียงแค่โกรธถ้าดนุนัยทำแบบนี้ก็ปัญญาอ่อนเกินไปแล้ว?
แต่ลองนึกย้อนการกระทำของเขาช่วงนี้แล้วก็มีความปัญญาอ่อนนิดๆอยู่
หรือว่าจะเบี้ยวนัดฉันจริงๆ?
ฉันยืนขึ้นเดินไปข้างกระจกตอนนี้ด้านนอกมืดหมดแล้วความหนาวพัด
ตอน 425
บทที่ 425คุณเกลียดฉันไหม
ฉันลากดนุนัยไว้เดินอยู่ท่ามกลางหิมะอย่างยากลำบากเพราะมือได้รับบาดเจ็บเมื่อกี้ในอากาศที่เย็นแบบนี้เลยทำให้เจ็บมากขึ้น
หิมะที่นี้ตกหนักมาก
ฉันก้าวไปแต่ละก้าวหิมะหนาจนถึงหัวเข่าฉัน
ฉันค่อยๆเดินทีละก้าวแล้วค่อยเอาโทรศัพท์ขึ้นมาดูว่ามีสัญญาณหรือเปล่า
แ
ตอน 426
บทที่ 426ร่างกายท่อนล่างลุกยืนไม่ได้แล้ว
ดูเหมือนว่าจรณ์จะไม่แปลกใจฉันเลย
เขามองแบบงงๆมาที่ฉันแล้วมุมปากก็เผยรอยยิ้มที่อ่อนโยนพูดขึ้นว่า“ไปเถอะผมรู้ว่ายังไงก็ไม่สามารถรักษาคุณไว้ได้”
ฉันโค้งคำนับเล็กน้อย“ขอบคุณค่ะ”
แล้วหันหลังเดินออกไป
ไม่ได้หันกลับมามองจรณ์อีก
แม้ฉ