บทที่ 423ชุดแต่งงานที่เขาสั่งให้ฉัน

ฉันไม่มีพรสวรรค์ในการเล่นเกมส์เลยจริงๆ

เพราะไม่รู้จะทำอย่างไรฉันเลยพูดว่า“พวกเราเล่นอย่างอื่นกันไหม?”

“ช่างเถอะไม่ต้องละผมเล่นเองแม่ยังเล่นไม่เก่งเท่าปู่ธีภพเลย!”น้ำเสียงของโตษินดูรังเกียจมาก

ฉันรู้สึกเสียศักดิ์ศรีนิดหน่อย

ที่แรกฉันไม่ไ

บทที่ 424เป็นตายเท่ากัน

หรือว่าจะเบี้ยวนัดฉันจริงๆ?

คิดถึงข้อนี้ฉันไม่เพียงแค่โกรธถ้าดนุนัยทำแบบนี้ก็ปัญญาอ่อนเกินไปแล้ว?

แต่ลองนึกย้อนการกระทำของเขาช่วงนี้แล้วก็มีความปัญญาอ่อนนิดๆอยู่

หรือว่าจะเบี้ยวนัดฉันจริงๆ?

ฉันยืนขึ้นเดินไปข้างกระจกตอนนี้ด้านนอกมืดหมดแล้วความหนาวพัด

บทที่ 425คุณเกลียดฉันไหม

ฉันลากดนุนัยไว้เดินอยู่ท่ามกลางหิมะอย่างยากลำบากเพราะมือได้รับบาดเจ็บเมื่อกี้ในอากาศที่เย็นแบบนี้เลยทำให้เจ็บมากขึ้น

หิมะที่นี้ตกหนักมาก

ฉันก้าวไปแต่ละก้าวหิมะหนาจนถึงหัวเข่าฉัน

ฉันค่อยๆเดินทีละก้าวแล้วค่อยเอาโทรศัพท์ขึ้นมาดูว่ามีสัญญาณหรือเปล่า

แ