บทที่393ความหวังแตกสลาย

เมื่อวางสายแล้วฉันก็ออกจากบ้าน

พักนี้ดนุนัยยุ่งมากฉันจึงไม่รบกวนเขาฉันโบกรถแล้วไปที่ๆนัดไว้ทันที

เมื่อไปถึงก็เข้าไปนั่งรอก่อน

เพราะว่าเป็นตอนเช้าร้านกาแฟจึงยังไม่มีคนฉันเลือกที่นั่งแล้วสั่งกาแฟ

บทที่เก้าโมงครึ่ง

ฉันนั่งอยู่ตรงนี้ในหัวก็คิดว่า

บทที่394คุณบ้าเหรอ?

ไม่รู้ว่าฉันหลั่งน้ำตามากเท่าไร

พอฉันได้สติรอบข้างของฉันก็ไม่มีคนอยู่แล้วดูเหมือนว่าจะมีตำรวจเข้ามาห้ามไว้นะ

สุดท้ายก็เหลือฉันคนเดียว

ฉันรู้สึกว่าฉันปราศจากความรู้สึกทั้งหมดไม่รู้สึกเจ็บปวดไม่รู้สึกเสียใจไม่โกรธ

ฉันยืนขึ้นไม่ได้โบกรถฉันถูกคนที่ไปๆมาๆชี

บทที่395การตายของชยานีไม่ใช่อุบัติเหตุ

ที่จริงเรื่องแลกบ้านกันสำหรับฉันแล้วฉันไม่ได้แคร์

เมื่อเปรียบเทียบกันแล้วฉันแค่อยากอยู่ในที่ๆชยานีเคยอยู่ฉันชอบที่นี่

ความทรงจำดีๆที่เกี่ยวกับตระกูลเกิดขึ้นที่นี่

โรศนีตอบตกลงแล้วเปลี่ยนรองเท้า

ฉันเองก็เปลี่ยนรองเท้า

ในขณะที่ฉั