บทที่394คุณบ้าเหรอ?

ไม่รู้ว่าฉันหลั่งน้ำตามากเท่าไร

พอฉันได้สติรอบข้างของฉันก็ไม่มีคนอยู่แล้วดูเหมือนว่าจะมีตำรวจเข้ามาห้ามไว้นะ

สุดท้ายก็เหลือฉันคนเดียว

ฉันรู้สึกว่าฉันปราศจากความรู้สึกทั้งหมดไม่รู้สึกเจ็บปวดไม่รู้สึกเสียใจไม่โกรธ

ฉันยืนขึ้นไม่ได้โบกรถฉันถูกคนที่ไปๆมาๆชี

บทที่395การตายของชยานีไม่ใช่อุบัติเหตุ

ที่จริงเรื่องแลกบ้านกันสำหรับฉันแล้วฉันไม่ได้แคร์

เมื่อเปรียบเทียบกันแล้วฉันแค่อยากอยู่ในที่ๆชยานีเคยอยู่ฉันชอบที่นี่

ความทรงจำดีๆที่เกี่ยวกับตระกูลเกิดขึ้นที่นี่

โรศนีตอบตกลงแล้วเปลี่ยนรองเท้า

ฉันเองก็เปลี่ยนรองเท้า

ในขณะที่ฉั

บทที่396คุณก็คงช่วยฉันได้ไม่ตลอดทั้งชีวิต

โรศนีพิงผนังมองไปทางด้านหนึ่งพูดอย่างมีนัยยะ“สถานการณ์ของบ้านจันทร์พานิชย์ในตอนนั้นพี่ชายฉันต้องรีบหาเงินก้อนใหญ่มาหมุนเป็นทุนถ้าแม่ยังไม่ตายเงินก้อนนี้เขาก็ไม่ได้มาไว้ในมือเขาถึงได้ใช้แผนสกปรก”

“เธอรู้ได้ยังไง?”

“มีครั้งหนึ่งฉันเผอิญได้ยินเข