ตอน 382
ประธานหัวใจเต้นแรง
บทที่382พ่อกับแม่จะไม่มีวันยอมรับเธอ
และแล้วดนิษฐ์ที่ยืนเฉยอยู่ด้านข้าง
ก็อดไม่ได้พูดขึ้นว่า“พอเถอะนิสิตาให้พวกเขาเข้าไปเถอะ”
“พี่พี่ก็เข้าข้างพวกเขาหรอผู้หญิงคนนี้.....”
“เอาล่ะมีอะไรค่อยว่ากันอย่ามีเรื่องกันในโรงพยาบาลให้อายคนอื่น”สีหน้าดนิษฐ์เอือมระอาเต็มทน
ดูจากสีหน้า
ตอน 383
บทที่383โดนชนกระเด็นไปต่อหน้าต่อตาฉัน
ฉันลุกขึ้นนั่งรู้สึกเจ็บจี๊ที่หัวเอามือคลำดูเลือดไหลอาบเลย
“แม่”โตษินที่ยืนอยู่ด้านข้างเห็นฉันล้มจึงรีบวิ่งเข้ามา
เมื่อได้ยินเสียงโตษินเรวดีที่กำลังไล่คนใช้ก็ยืนนิ่งทันทีเธอหันไปเห็นโตษินแล้วก็ไม่ไล่คนใช้แล้วค่อยๆเดินไปหาโตษิน
โตษินที่วิ่งม
ตอน 384
บทที่384เราเลิกกันไหม
วินาทีนั้นฉันชาไปทั้งตัว
เมื่อฉันกำลังจะยื่นมือไปคว้าได้เพียงปลายกระโปรงของเธอแต่ด้วยเพราะน้ำหนักของตัวเธอปลายกระโปรงจึงหลุดจากมือฉันไป
ฉันเห็นเธอนอนกองอยู่กับพื้น
และรถจิ๊บสีดำคันนั้นก็ไม่มีท่าทีว่าจะจอด
บนโลกนี้ไม่มีเรื่องบังเอิญขนาดนั้น
ความ