ตอน 383
ประธานหัวใจเต้นแรง
บทที่383โดนชนกระเด็นไปต่อหน้าต่อตาฉัน
ฉันลุกขึ้นนั่งรู้สึกเจ็บจี๊ที่หัวเอามือคลำดูเลือดไหลอาบเลย
“แม่”โตษินที่ยืนอยู่ด้านข้างเห็นฉันล้มจึงรีบวิ่งเข้ามา
เมื่อได้ยินเสียงโตษินเรวดีที่กำลังไล่คนใช้ก็ยืนนิ่งทันทีเธอหันไปเห็นโตษินแล้วก็ไม่ไล่คนใช้แล้วค่อยๆเดินไปหาโตษิน
โตษินที่วิ่งม
ตอน 384
บทที่384เราเลิกกันไหม
วินาทีนั้นฉันชาไปทั้งตัว
เมื่อฉันกำลังจะยื่นมือไปคว้าได้เพียงปลายกระโปรงของเธอแต่ด้วยเพราะน้ำหนักของตัวเธอปลายกระโปรงจึงหลุดจากมือฉันไป
ฉันเห็นเธอนอนกองอยู่กับพื้น
และรถจิ๊บสีดำคันนั้นก็ไม่มีท่าทีว่าจะจอด
บนโลกนี้ไม่มีเรื่องบังเอิญขนาดนั้น
ความ
ตอน 385
บทที่385ฝนตกอย่างไม่มีที่สิ้นสุด
เป็นหมายเลขไม่รู้จักฉันลังเลอยู่แปบนึงแล้วก็รับสาย
“สวัสดีจันทร์สมใช่ไหม”
ตรงข้ามเป็นเสียงผู้ชายค่อนข้างมีอายุ
ไม่คุ้นเลย
ฉันถือโทรศัพท์ลังเลอยู่พักนึงแล้วก็พูดว่า“ใช่ค่ะจากไหนคะ”
“สวัสดีฉันชื่อปสันน์”
เมื่อได้ยินชื่อนี้ฉันสะดุ