บทที่ 275 ฉันอยากอยู่กับเขาให้นานและไม่อยากแยกจากเขา

ฉันนอนอยู่ตรงนั้น ฟังเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นอีกครั้ง หลังจากนั้นก็หยุดไป

ใจของฉันหนาวไปหมด

เสียงกระดิ่งข้างนอกก็เงียบไปแล้ว

ไม่นาน ชวลัยก็เริ่มทำงานอีกครั้ง

ในที่สุดเขาก็เช็ดมาถึงห้องประชุม

ชวลัยยืนอยู่ตรงประตูห

บทที่276 ในสายตาของหมอคนไข้ไม่แยกเพศ

ได้ยินที่ฉันพูด เขาจับแขนฉันแน่น

เขาค่อยๆลุกขึ้นแล้วมองมาที่ฉันด้วยใบหน้าที่หมดหนทาง

ฉันมองใบหน้าของเขา อดไม่ได้ที่จะประหลาดใจ

ใบหน้าของดนุนัยเต็มไปสีเขียว ตาของเขาลึกและรอยคล้ำรอบดวงตาของเขาดูชัดเจนมาก ใบหน้าของเขาดูเหมือนจะค่อนข้าง

บทที่ 277 มาที่ห้องนอน

ฉันไม่คิดอะไรทั้งนั้น รีบคว้าผ้าเช็ดตัวที่อยู่ในมือเขามาใส่

“หันไป ฉันขอดูแผลหน่อย” จรณ์์เขาทำกับฉันเหมือนคนไข้จริงๆ ไม่ได้คิดว่าฉันเป็นผู้หญิง

พูดแล้วก็ให้ฉันหันหลัง

“ไม่ต้อง ไม่เป็นไร” หน้าฉันเริ่มแดง “คุณออกไปก่อนเถอะ ฉันสระผมเสร้จก็จะออกไ