บทที่276 ในสายตาของหมอคนไข้ไม่แยกเพศ

ได้ยินที่ฉันพูด เขาจับแขนฉันแน่น

เขาค่อยๆลุกขึ้นแล้วมองมาที่ฉันด้วยใบหน้าที่หมดหนทาง

ฉันมองใบหน้าของเขา อดไม่ได้ที่จะประหลาดใจ

ใบหน้าของดนุนัยเต็มไปสีเขียว ตาของเขาลึกและรอยคล้ำรอบดวงตาของเขาดูชัดเจนมาก ใบหน้าของเขาดูเหมือนจะค่อนข้าง

บทที่ 277 มาที่ห้องนอน

ฉันไม่คิดอะไรทั้งนั้น รีบคว้าผ้าเช็ดตัวที่อยู่ในมือเขามาใส่

“หันไป ฉันขอดูแผลหน่อย” จรณ์์เขาทำกับฉันเหมือนคนไข้จริงๆ ไม่ได้คิดว่าฉันเป็นผู้หญิง

พูดแล้วก็ให้ฉันหันหลัง

“ไม่ต้อง ไม่เป็นไร” หน้าฉันเริ่มแดง “คุณออกไปก่อนเถอะ ฉันสระผมเสร้จก็จะออกไ

บทที่ 278 หาฤกษ์หมั้นไว้ก่อน

บทที่จรณ์์อาบน้ำ ฉันก็รีบกลับห้องตัวเองไปใส่เสื้อผ้า

เพราะว่าอาการโคม่าทำให้ช่วงนี้ฉันผอมลงไปมาก ใบหน้าก็ซีด เพื่อไม่ให้ทินบัติเป็นห่วง ฉันเลยแต่งหน้านิดหน่อย นอกจากทาบลัชออนสีชมพูก็ทำให้ดูดีขึ้นมานิดนึง

เมื่อฉันเปิดประตูห้องออกมา จรณ์์ก็ออกมาพ