บทที่ 274 ใครก็ได้มาช่วยฉันที

ฉันรู้สึกได้ชัดว่ามีบางสิ่งมากระทบกับหลังของฉัน

ไม่กี่วินาที หลังของฉันก็เริ่มเจ็บ และเจ็บมากขึ้น！

ฉันกัดริมฝีปาก และหันกลับไป เห็นชวลัยยืนอยู่ตรงนั้น ในมือยังถือมีดที่ใช้แทงฉันมันคือมีดปอกผลไม้

มีดเล่มนั้นเต็มไปด้วยเลือด

เจ็บ!

เ

บทที่ 275 ฉันอยากอยู่กับเขาให้นานและไม่อยากแยกจากเขา

ฉันนอนอยู่ตรงนั้น ฟังเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นอีกครั้ง หลังจากนั้นก็หยุดไป

ใจของฉันหนาวไปหมด

เสียงกระดิ่งข้างนอกก็เงียบไปแล้ว

ไม่นาน ชวลัยก็เริ่มทำงานอีกครั้ง

ในที่สุดเขาก็เช็ดมาถึงห้องประชุม

ชวลัยยืนอยู่ตรงประตูห

บทที่276 ในสายตาของหมอคนไข้ไม่แยกเพศ

ได้ยินที่ฉันพูด เขาจับแขนฉันแน่น

เขาค่อยๆลุกขึ้นแล้วมองมาที่ฉันด้วยใบหน้าที่หมดหนทาง

ฉันมองใบหน้าของเขา อดไม่ได้ที่จะประหลาดใจ

ใบหน้าของดนุนัยเต็มไปสีเขียว ตาของเขาลึกและรอยคล้ำรอบดวงตาของเขาดูชัดเจนมาก ใบหน้าของเขาดูเหมือนจะค่อนข้าง