ตอน 245
ประธานหัวใจเต้นแรง
บทที่245คุณเห็นคุณณิชาครั้งที่สี่แล้วใช่ไหม?
“อย่าส่งเสียง”ขณะที่ฉันตกใจก็ได้ยินเสียงของจรณ์
เขาดึงฉันหลบอยู่ในหลังประตู
ก็ได้ยินเสียงฝีเท้าที่เร่งรีบจากข้างนอก
เหมือนจะหยุดลงที่บริเวณลิฟต์
“ณิชา！”
“ณิชา！”
ฉันได้ยินเสียงดนุนัยเรียกชื่อฉัน
วินาทีนั้นหัวใจ
ตอน 246
บทที่246ประธานดนุนัยเชิญข้างในค่ะ
คิดจะหนีไปถึงตอนไหน?
ฉันมองหน้าธีภพ
เขาถามฉันฉันก็ได้แต่ถามตัวเองเหมือนกัน
ใช่สิ
ธีรภพไม่พูดอะไรพูดต่อว่า“เมืองดรัลพูดได้ว่าเป็นเมือที่มีวัฒนธรรมเจริญก้าวหน้าไปไกลถึงเธอจะไปพัฒนาที่เมืองอื่นก็คงเป็นเพียงแค่ข่าวเล็กๆถ้าเธอไปจะได้มีคนรู้จัก
ตอน 247
บทที่247ขอโทษเขา
ประธานดนุนัย
สองคำนี้ทำให้ฉันสมองฉันว่างเปล่าไปสักพัก
วินาทีต่อมาฉันเห็นผู้ชายคนหนึ่งเดินเข้ามาที่ห้องอาหาร
ชุดสูทสีเทาเงาทรงผมสั้นกว่าปีที่ผ่านมาเล็กน้อย
หน้าตาไม่เปลี่ยนแปลงเพียงแต่สีผิวคล้ำนิดหน่อย
วินาทีที่เห็นเขาฉันคิดว่าฉันจะใจแข็งแต่กลับรู้สึ