ตอน 237
ประธานหัวใจเต้นแรง
บทที่237จะตายอยู่ที่นี่ไม่ได้
จิณณาได้ยินดังนี้แล้วก็รีบปิดปาก
“อืม?ไม่ยอมเล่า?”จิรเวชกลับมาเล่นมีดอีก
จิณณาเงียบไปสักพักแล้วพูดขึ้นว่า“ฉันอยากดื่มน้ำ”
จิรเวชมองมาที่ฉัน“เธอไปเอาน้ำมาให้พี่สาวเธอดื่ม”
“ฉัน?”
ทำไมต้องเป็นฉัน?
ฉันไม่เข้าใจ
แต่ตอนนี้จิรเวชเ
ตอน 238
บทที่238ในสองคนรอดได้คนเดียว
เสียงผู้ชายดังตามมาว่า“พวกเธออย่าโทษว่าฉันไร้ความปราณีจะโทษก็โทษที่พวกเธอไม่ได้เรื่องไม่มีอิทธิพลต่อดนุนัยแต่ในฐานะหมากที่ถูกทิ้งฉันก็ไม่ใจไม้ใส้ระกำขนาดนั้น”
“ปล่อยฉันออกไป”
ฉันไม่มีเวลามาฟังคำพูดเหลวไหลของเขา
“อย่าใจร้อนซิคุณณิชาคนสวย”จิรเวชยิ้มพู
ตอน 239
บทที่239อยากมีชิวิตใหม่ไหม
ฉันเซถอยหลังไปหลายก้าวทันใดนั้นก็หล่นตกจากเรือ
ร่างฉันตกลงไปอย่างรวดเร็ว
หลังจากนั้นน้ำก็กระเด็นสาดไปรอบๆ
ฉันตกใจจนน้ำเข้าปากไปหลากอึก
ฉันจะตายอยู่ที่นี่ไม่ได้
นึกถึงลูกในท้องฉันตะเกียกตะกายทำใจให้สงบกลั้นหายใจเข้าลึกๆพยายามทำให้ตนเองลอยขึ