ตอน 236
ประธานหัวใจเต้นแรง
บทที่236รังเกียจฉัน
แต่ฉันก็ยังถือกระเป๋าเข้ามาภายในห้องผู้โดยสาร
บนโต๊ะในห้องผู้โดยสารมีผลไม้และเครื่องดื่มวางอยู่
ลังใส่น้ำแข็งที่วางอยู่ด้านข้างมีน้ำแข็งใส่ไว้จนเต็ม
อากาศแบบนี้น้ำแข็งยังไม่ละลายแสดงว่ามีคนเอามาวางไว้ก่อนที่ฉันจะขึ้นเรือมา
“มีคนอยู่ไหมคะ?”
ฉันตะโ
ตอน 237
บทที่237จะตายอยู่ที่นี่ไม่ได้
จิณณาได้ยินดังนี้แล้วก็รีบปิดปาก
“อืม?ไม่ยอมเล่า?”จิรเวชกลับมาเล่นมีดอีก
จิณณาเงียบไปสักพักแล้วพูดขึ้นว่า“ฉันอยากดื่มน้ำ”
จิรเวชมองมาที่ฉัน“เธอไปเอาน้ำมาให้พี่สาวเธอดื่ม”
“ฉัน?”
ทำไมต้องเป็นฉัน?
ฉันไม่เข้าใจ
แต่ตอนนี้จิรเวชเ
ตอน 238
บทที่238ในสองคนรอดได้คนเดียว
เสียงผู้ชายดังตามมาว่า“พวกเธออย่าโทษว่าฉันไร้ความปราณีจะโทษก็โทษที่พวกเธอไม่ได้เรื่องไม่มีอิทธิพลต่อดนุนัยแต่ในฐานะหมากที่ถูกทิ้งฉันก็ไม่ใจไม้ใส้ระกำขนาดนั้น”
“ปล่อยฉันออกไป”
ฉันไม่มีเวลามาฟังคำพูดเหลวไหลของเขา
“อย่าใจร้อนซิคุณณิชาคนสวย”จิรเวชยิ้มพู