ตอน 171
ประธานหัวใจเต้นแรง
บทที่ 171 เธออยู่บ้านฉัน
ฉันไม่ยินยอม อยากเดินตรงเข้าไป แต่ถูกญาติบ้านจันทร์พานิชขัดขวางไว้ด้านนอก
ในหมู่ลูกชายของโรศนีกล่าวเตือน “ถ้าเธอยังยุ่งเรื่องชาวบ้านอีกล่ะก็ ฉันคงจะได้ตีเธอแน่ๆ！”
“ชั่งเถอะ”
เมื่อฉันต้องการพุ่งเข้าไป มีคนมาดึงฉันไว้
ฉันหันหลังกลับไป คาด
ตอน 172
บทที่ 172 รอเธอนานเท่าไหร่ก็ไม่เป็นไร
ฉันค่อยๆคิดอย่างรอบคอบ เมื่อคืนนี้ฉันจะวางแผนจะทำงาน ดังนั้นจึงเอาแล็ปท็อปไปที่โรงพยาบาล
จากนั้นวางไว้ที่เก้าอี้ลืมหยิบมาด้วย
เมื่อคืนสติเลอะเลือนอยู่ช่วงนึงคิดอะไรไม่ออก แต่เมื่อคืนฉันไปโรงพยาบาลก็ไม่ได้มีใครเตือนฉันเรื่องแล็ปท็อป
ตอน 173
บทที่ 173 ถูกเขาโอบกอดไว้
ฉันหันดูคนที่พูด
คือเด็กสาวแปลกหน้าสองคน
ฉันไม่ได้คิดอะไร เดินตรงไปพูดกับเขา“ร้องไห้โวยวายเป็นสิ่งที่ทำให้คนเป็นดู ไม่มีอะไรสำคัญไปกว่าความกตัญญูบทที่คนยังมีชีวิตอยู่！”
สองคนนั้นเหมือนกับว่าไม่เคยคิดมาก่อนว่าฉันจะมาอยู่ตรงหน้า