ตอน 165
ประธานหัวใจเต้นแรง
บทที่ 166
เวลาไม่คอยใคร
ตอนนี้ ฉันไม่มีเวลาสนใจปัณฑา
ฉันรู้สึกได้ถึงสายตาที่จับจ้องมาจากด้านหลัง
ฉันยืนนิ่งอยู่ที่เดิมไม่ขยับ รู้สึกเย็นยะเยือกที่แผ่นหลัง
แต่ธีภพกลับไม่ได้สนใจเลย พูดจบก็หยิบสมุดสเกตซ์ภาพของตัวเองแล้วเดินจากไปเลย
ฉันยืนนิ่งแล้วก็ได้ยินเ
ตอน 166
บทที่ 167
เป็นการสูญเปล่าที่จะรักษาคุณยายของเธอ
เมื่อลงจากเครื่องฉันพบว่าโทรศัพท์ของฉันมีการบันทึกการโทรน้อยมากในหลายวันมากนี้
นอกจากติณณาแล้ว ก็คือบริษัทอสังหาริมทรัพย์
ฉันโทรกลับหาติณณาก่อน เล่าถึงเหตุการณ์หลายวันที่ผ่านมา จากนั้นจึงดทรกลับหาบริษัทอสังหาฯ
พวก
ตอน 167
บทที่ 168
วันนี้เธอต้องคายเงินออกมา
โรศนีรีบพูดทันที “แต่สถานการณ์ทางการตลาดในปัจจุบันนี้ อย่าพูดถึงสองปีเลย ฉันดูแล้วสิบปีก็ยังย่ำแย่”
“พวกเราไม่สามารถทำเงินได้ถึงหนึ่งล้านต่อเดือนภายในสองปีนี้อย่างแน่นอน”
ทั้งสองคนต่างพูดคนละประโยค
สถานการณ์แน่ชัด-----