ตอน 164
ประธานหัวใจเต้นแรง
บทที่ 164 ไม่ทำก็ช่าง ฉันจะไปหาคนอื่น
ในเวลานี้ฉันยังคงยืนอยู่ข้างสระว่ายน้ำ ธีภพยังคงไม่ปล่อยมือ แต่เมื่อพาฉันไปนั่งบนเก้าอี้ข้างสระเรียบร้อยแล้ว จึงปล่อยฉัน
ฉันพยายามสะบัดหัวของตัวเอง ทำให้ตัวเองมีสติเพิ่มมากขึ้น
ธีภพยืนอยู่ข้างๆฉัน ฉันได้ยินเสียงดนุนัยดังใกล้เข้ามา
ตอน 165
บทที่ 165 คุณแม่ของคุณชื่ออะไร
คำพูดของธีภพนั้นร้ายกาจมากจริงๆ
เขาพูดออกมา ฉันไม่มีทางรับได้เลยอีกด้านหนึ่งก็คิดว่าจะพูดอย่างไรแล้วจากไปเลยดี
ดูเหมือนว่าธีภพจะมองไม่ออกถึงความอึดอัดใจของฉัน พูดต่อว่า “คุณเนี่ยนะ อายุก็ยังน้อย ที่จริงก็นับได้ว่ามีสมอง คิดพัฒนาทักษะความสามา
ตอน 166
บทที่ 166 เวลาไม่คอยใคร
ตอนนี้ ฉันไม่มีเวลาสนใจปัณฑา
ฉันรู้สึกได้ถึงสายตาที่จับจ้องมาจากด้านหลัง
ฉันยืนนิ่งอยู่ที่เดิมไม่ขยับ รู้สึกเย็นยะเยือกที่แผ่นหลัง
แต่ธีภพกลับไม่ได้สนใจเลย พูดจบก็หยิบสมุดสเกตซ์ภาพของตัวเองแล้วเดินจากไปเลย
ฉันยืนนิ่งแล้วก็ได้ยินเสี