ตอน 153
ประธานหัวใจเต้นแรง
บทที่ 154
แพร่เชื้อใส่ฉัน เธอหายดีก็โอเค
“แค่กแค่กแค่ก!”
ฉันไออย่างหนัก แล้วเปิดเปลือกตาที่หนาหนัก ในความพร่ามัว มองเห็นใบหน้าที่คุ้นเคยอยู่ตรงหน้าฉัน…
อา…
ดูเหมือนว่าจะเป็นดนุนัย?
ฉันผลักชายหนุ่มออก ได้ยินเขาพูดที่ข้างหูว่า “ตื่นแล้วเหรอ? ฉันจะพยุงเธอลุกขึ้นมาก
ตอน 154
บทที่ 155
ถ้าหากว่าเธอเป็นฉันเธอเต็มใจที่จะอยู่กับเขาไหม
ในบทที่ฉันตะโกนเรียกชื่อนั้นออกมา ฉันรู้สึกได้ว่า แขนที่โอบกอดฉันไว้แข็งทื่ออย่างเห็นได้ชัด
ฉันไม่ได้สนใจ เพียงแค่รู้สึกว่าหนาวอยู่นิดหน่อย ฉันถดกายเข้าไปในอ้อมกอดอย่างไม่รู้ตัว
ในบทที่ตื่นขึ้นมา ท้องฟ้าด้านนอกก็เป็นสีขาวนว
ตอน 155
บทที่ 156
บทที่ 156 เปลือยเปล่าอยู่ในห้องของดนุนัย
“มีเรื่องแบบนี้ด้วยเหรอ?”
เศวยาตะลึง
เห็นได้ชัดมากว่า เธอคิดไม่ถึงเลยว่าจะมีเรื่องแบบนี้อยู่
ฉันยิ้มอย่างขมขื่น “ใช่แล้วล่ะ”
ฉันเพียงแค่ยอมรับ แต่ไม่ได้พูดถึงเรื่องนั้น
ท้ายที่สุดสิ่งที่เกิดกับฉันกลายเป็นแผลเป็น