ตอน 152
ประธานหัวใจเต้นแรง
บทที่152 เงาที่ไม่สามารถแยกจาก
ฉันยังไม่ได้หันหน้าไปแต่เกิดอะไรขึ้นด้านหลังฉันก็เดาได้
หันไป
ก็มองเห็นกลุ่มคนล้อมรอบตัวดนุนัย
มีบอดี้การ์ดสวมชุดดำเจ็ดแปดคนอยู่ด้านหลังของเขา
นอกจากนี้ยังมีคนสวมชุดสูทสีเทาผมของชายหนุ่มนั่นยุ่งเหยิงเล็กน้อยและในมือก็ถือกระเป๋าเดินทางอยู่หนึ
ตอน 153
บทที่ 153 เขาเป็นเพียงแค่…พี่เขยของฉัน
��ีป์
แต่ว่ากลัวที่จะเป็นศัตรูกับดนุนัย
ฉันเองก็ไม่ได้คิดจะอยู่ที่นี่นาน พอปล่อยมือจากเธอก็จะไปเลย
รีสอร์ททั้งหมดถูกปิดในช่วงเวลาของการแข่งขันรอบชิงฯ กรรมการยังไม่มา นอกเหนือจากพนักงานที่ทำงานแล้ว แขกที่มาเข้าพักทั้งหมดก็คือพวกเราเจ็ดคน แล้วย
ตอน 154
บทที่ 154 แพร่เชื้อใส่ฉัน เธอหายดีก็โอเค
“แค่กแค่กแค่ก!”
ฉันไออย่างหนัก แล้วเปิดเปลือกตาที่หนาหนัก ในความพร่ามัว มองเห็นใบหน้าที่คุ้นเคยอยู่ตรงหน้าฉัน…
อา…
ดูเหมือนว่าจะเป็นดนุนัย?
ฉันผลักชายหนุ่มออก ได้ยินเขาพูดที่ข้างหูว่า “ตื่นแล้วเหรอ? ฉันจะพยุงเธอลุกขึ้นมากิน