บทที่42 ราตรีสวัสดิ์ ผู้หญิงของฉัน

หนิงซีที่โดนแกล้งให้สำลัก โกรธเป็นฟืนเป็นไฟ มองชายหนุ่มตรงหน้าด้วยความรู้สึกเกลียดชัง

“ฮึ...” เห็นท่าทางของลู่ถิงเซียวที่หัวเราะเสียงทุ้มออกมา รอยยิ้มปรากฎอยู่ในแววตา เขาคีบก้นบุหรี่ออกมาจากปาก จากนั้นก็โน้มตัวเข้าไปอีกครั้ง หัวเข้าไปแนบศีรษะไปใกล้ จน

บทที่43 ให้กัดอีกครั้งหนึ่ง

หรืออาจจะพูดได้อีกอย่างหนึ่งว่า เขาไม่เคยเปลี่ยน หากแต่ปิดบังได้แนบเนียน เป็นเธอเองที่ไม่เคยรู้จักนิสัยใจคอของเขามาก่อน

อยู่ๆ หนิงซีก็เหลือบไปเห็นรอยเลือดบนหลังมือของเขา จึงถามขึ้นว่า “ลู่....คุณลู่คะ มือคุณเป็นอะไร?”

ลู่ถิงเซียวเหลือบตาดูรอยฟันเล็กๆ

บทที่44 ระวังเทคนิคการจีบหญิง

หลังจากปรับอารมณ์ให้ปกติแล้ว หนิงซีก็พบว่าตัวเองร้องไห้อยู่ในอ้อมกอดของลู่ถิงเซียวกว่าครึ่งชั่วโมง

โธ่เอ๊ย...บ้าจริงๆ...

นอกจากในละครแล้ว ดูเหมือนเธอจะไม่ร้องไห้มาเกือบห้าปีเต็มแล้วมั้ง?

“เอ่อ ขอโทษค่ะ ฉันทำให้เสื้อคุณเปื้อน...” หนิงซีมองดูเส