บทที่ 150 วันเกิดที่โรแมนติกที่สุด

“ไปกันเถอะ” ลู่ถิงเซียวจูงมือเธอเดินเข้าไปด้านใน

เป็นการกระทำที่เกิดขึ้นอย่างธรรมชาติที่สุด

หนิงซีมองดูมือที่ประสานกันของทั้งสองคนทีหนึ่ง ต่อให้รู้ว่าลู่ถิงเซียวแค่กลัวว่าจะเกิดอะไรไม่คาดฝันขึ้นอีก แต่ในใจก็เกิดความรู้สึกแปลกๆ บางอย่างขึ้นมา

บทที่151 ทะนุถนอมเขาตอนนี้ก็ไม่ทันแล้ว

เสียวเป่าตั้งใจเตรียมของขวัญวันเกิดและเซอร์ไพรส์สำหรับเธอ เริ่มแรกในใจก็เต็มไปด้วยความคาดหวัง รอคอยจนค่อยๆ รู้สึกถึงความล้มเหลว จนเกิดความตื่นตระหนกและหวาดกลัวเมื่อไม่สามารถติดต่อเธอได้...

ช่วงเวลานี้คงเป็นช่วงที่ทุกข์ทรมานสำหรับเขามาก

คิดม

บทที่ 152 เริ่มเหมือนสัตว์เลี้ยง

ตั้งแต่หนิงซีกลับมาที่บ้าน ซาลาเปาน้อยก็เริ่มทำตัวเหมือนสัตว์เลี้ยงเข้าไปทุกที ไปไหนไปด้วย ตามติดทุกฝีก้าวไม่ยอมห่าง

ที่ห้องรับแขกชั้นล่าง

ลู่จิงหลี่ก็เริ่มทำตัวเหมือนสัตว์เลี้ยงเช่นเดียวกัน ลู่ถิงเซียวอยู่ไหนเขาก็อยู่นั่น

“พี่ครับ พี่ใหญ่