บทที่ 147

บทที่147 เสียวเป่าพังบ้าน

หนิงซี ทำยังไงดี...

ตัวของฉันไม่ได้ดีอย่างที่เธอคิดหรอกนะ

ในบางครั้งฉันก็กลัวเวลาที่เธอใช้แววตาที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความเชื่อมั่นมองมาที่ฉัน

หากมีสักวัน เธอพบว่าฉันไม่ได้เป็นอย่างที่เธอคิด..เธอจะทิ้งฉันไปหรือเปล่า?

ช่วงเวลาตีห้ากว

บทที่ 148

อุ้ม

ต่อมา ลู่ถิงเซียวก็ให้พ่อบ้านเตรียมรถเปิดประทุนคล้ายกับรถชมวิวเอาไว้ เพื่อจะรีบพาเธอไปที่ด้านหน้าอาคารหลังเล็กหลังหนึ่งที่อยู่ด้านหลังของสนามกอล์ฟ อาคารนี้มีรูปลักษณ์การออกแบบที่แปลกประหลาด วัตถุดิบที่ใช้สร้างมองแล้วเหมือนกระจก หรือไม่ก็เป็นโลหะอะไรสักอย่าง มองแวบเดียวก็รู้ว่

บทที่ 149

ท่าต้อนสาวเข้ามุมได้ผลสุดๆ

เมื่อเห็นว่านี่เป็นครั้งแรกที่หญิงสาวเป็นฝ่ายอ้าแขนเข้าหาเขา ดวงตาที่เยือกเย็นประดุจธารน้ำแข็งของลู่ถิงเซียวก็ปรากฏความรู้สึกบางอย่างขึ้นมาเป็นระลอก

“อ๊ะๆ! มาอีกแล้ว! ลู่ถิงเซียว เร็วเข้าสิ!” หนิงซีเป็นฝ่ายโดดเข้าเกาะอยู่บนตัวเขาอย่างอุตลุด